francuski (Francja, Szwajcaria)

Ur. 6 maja 1815 w Paryżu, zm. 22 stycznia 1888 tamże francuski komediopisarz. Oficer Legii Honorowej (1870). Urodził się w rodzinie zamożnego przemysłowca. Uczęszczał do Lycée Condorcet. Z podróży po Włoszech wysyłał korespondencje do czasopism paryskich, które później wydał w zbiorze La clef des champs. W roku 1837 napisał i wystawił w teatrze pierwszą komedię La cuvette d'eau. W ciągu pięćdziesięciu lat stworzył dziesiątki komedii i fars. Wiele z nich przetłumaczono na język polski. Szczególnym powodzeniem cieszyła się napisana w roku 1851 komedia Słomkowy kapelusz (Un chapeau de paille d'Italie). 
 

Szwajcarski malarz i zaangażowany społecznie artysta, autor jednej sztuki. Dzieciństwo spędził w Yverdon-les-Bains, wcześniej mieszkał w Fryburgu. Tam studiował nauki humanistyczne w Collège Saint-Michel, uczestniczył w badaniach starożytnej historii i filozofii. Wystawiał po raz pierwszy w kwietniu 1985 roku w Sali Wielkiej Moderne w Bulle, prezentuje swoje prace w wielu galeriach zarówno w Szwajcarii, jak i za granicą. W 1993 roku pod egidą Francji Libertés - Fondation Danielle Mitterrand namalował tryptyk zatytułowany Sarajewa, dzieciństwa i wojny. Ta praca, znajdująca się dziś w szpitalu Kosevo w Sarajewie, przypomina o konfliktcie w byłej Jugosławii. Biolley jest także autorem kilkunastu książek z terorii sztuki. Pisze po francusku.

Pierwszą sztukę pod tytułem L'aiguilleur du Ciel  napisał w 1999 roku; wielokrotnie wystawiano ją w amatorskich teatrach Francji i Czech. Na scenach profesjonalnych zaistniał w 2004 sztuką pod tytułem Wisienka albo opowieść o malinach, wystawioną w Théâtre du Nord-Ouest w reżyserii Nicole Gros, w 2005 wydaną przez wydawnictwo l'Harmattan oraz prezentowaną podczas Off-Avignon-Festival oraz w Théâtre des Sablons w Fontainebleau. Kolejną sztukę pt. Auto–psy wystawił w THÉÂTRE DARIUS MILHAUD. W najbliższych planach autora jest praca dla sceny operowej z Eric’iem Bretonem oraz dla filmu nad scenariuszem dla Bear-Team-Productions.

Sztuki w tłumaczeniu Nicole Korzyckiej.

Sztuka autora: Wisienka albo opowieść o malinach, Zawiadowca niebios

1957-1995, francuski dramatopisarz i reżyser, uznany za współczesnego klasyka. We Francji wystawiany najczęściej po Molierze i Williamie Szekspirze. Jako reżyser przygotowywał spektakle na podstawie dramatów Eugène‘a Ionesco, Pierre’a de Marivaux, Eugène’a Labiche’a i własnych tekstów. Twórca Théâtre de la Roulotte. Zmarł przedwcześnie na AIDS. Pozostawił po sobie 25 sztuk, 2 libretta operowe i pisma teoretyczne.

Urodził się w 1936 r. w Etterbeek w Belgii, tworzył w Paryżu, gdzie zmarł w 1981 r. Jego ojciec, pochodzący z Łodzi, zginął w Oświęcimiu. W latach 1969-1980 Kalisky napisał 12 sztuk, m.in.: Trotsky, Skandalon, Jim Le Temeraire (tragikomiczny balet o Hitlerze i spisku Thule), Le pique-nique de la Claretta (o Mussolinim). Dramaty Kalisky'ego, grane na scenach belgijskich, francuskich, włoskich i amerykańskich, reżyserował m.in. Antoine Vitez, uznawany za spadkobiercę Jeana Vilara, a bracia Dardenne przenieśli na ekran Falscha, sztukę o charakterze autobiograficznym – historię ukrywającej się rodziny żydowskiej.

Dany Laurent o pseudonim artystyczny, francuska autorka naprawdę nazywa się Danièle Sibre. Urodziła się 2 czerwca 1942 w Belfort. Karierę pisarską rozpoczęła pisząc książki dla dzieci. Udzielała się również aktorsko, a w 1993 ukończyła swój pierwszy dramat Macollette, wystawiony w 1994 w reż. Annie Sinigalia. Jako autorka tekstów dramatycznych została doceniona w 2004 roku, kiedy otrzymała 3 Moliery za sztukę ...Comme en 14.

Autor kilku sztuk teatralnych i wielu scenariuszy filmowych, pisanych dla kina francuskiego i Hollywood. Zaproszony przez samego Jean Luis Barraulta do Théâtre d’Orsay ze swoją pierwszą sztuką Chrupanie melona (1976). Dla grupy Mudra, prowadzonej przez słynnego Maurice’a Bejarta, napisał Nowojorskiego bluesa. Zaproszonego gościa wyreżyserował Jean-Luc Moreau.

Znany francuski dramatopisarz i rzeźbiarz ur. w r. 1959.  Studiował rzeźbiarstwo u Dino Quartana i u profesora Jean-François Deborda. Od 1966 uczy rzeźbiarstwa w atelier Terre et Feu w Paryżu. Jest członkiem l'EAT (Écrivains associés du théâtre) i kierownikiem literackim Théâtre du Rond-Point. Łącznie napisał kilkadziesiąt sztuk, w tym libretto do głośnego musicalu Le Cabaret des hommes perdus, nagrodzonego w 2007 Molierem, a w Polsce granego przez Teatr "Scena Prezentacje" pt. Kabaret zagubionych facetów, reż. Romuald Szejd. W Polsce znany jest także ze sztuki Teorban traktującej o nowojorskich wydarzeniach 11 września i wystawionym przez "Scenę Prezentacje", Teatr Żeromskiego w Kielcach i Teatr Telewizji. Debiutował w latach 90. ubiegłego wieku.

Sztuki reprezentowane przez ADiT: Misia albo Venus z fakoszerem. Portret potwora w reliefie

Ur. w 1959 r., w dzieciństwie interesował się komiksami, kreskówkami, filmami oraz dźwiękami. Wiele podróżował po świecie, poznając różne kultury. Stał się odnoszącym sukcesy producentem filmów dokumentalnych. Porzucił telewizję, by zająć się żywą sztuką. Obecnie zajmuje się pisaniem dla teatru. Mieszka w Barcelonie blisko swojego głównego źródła inspiracji: morza śródziemnego.

Sztuka autora: Dialogi penisa

Ur. w 1964 r. w Antony koło Paryża; pochodząca z Tunezji francuska aktorka, scenarzystka, reżyserka i piosenkarka.