Hiszpański dramatopisarz, w Hiszpanii znany jako jeden z najciekawszych przedstawicieli teatralnej alternatywy. Od 2007 roku jego głębokie komedie przynoszą mu uznanie krytyki i widowni. Mieszka na stałe w Chicago, gdzie prowadzi własny teatr i reżyseruje. W latach '90 pracował dla CNN, potem na Uniwersytecie im. Johna Hopkinsa. Jego sztuki były wystawiane w Hiszpanii, Francji i w Stanach Zjednoczonych. Łóżka i stoły to tekst, który zyskał największe uznanie.
Sam autor nazywa ten tekst "komedią nieromantyczną". Można pokusić się o stwierdzenie, że ta sztuka jest w pewnym sensie parodią komedii romantycznych, zaczyna się tam, gdzie one się kończą. Jak napisał Emilio Williams: "Co się dzieje, kiedy przez Hugh Granta nie możesz zmrużyć oka, bo chrapie jak wieprz? Już nie jest taki słodki, co? Albo Julia Roberts, która zaczyna cierpieć na nietolerancję laktozy i miesiącami próbuje odkryć przyczynę swojego wiecznego wzdęcia. Pretty woman już nie taka pretty." Co zrobić, kiedy po pierwszym zauroczeniu pojawia się proza życia? Emocje, konflikty, zdrady i rozstania, wszystko okraszone inteligentnym humorem. Bohaterami jest czwórka przyjaciół: małżeństwo (Mary i Tomas) oraz para gejów (Charlie i Tedd).
Sztuka ciesząca się powodzeniem w Hiszpanii (zdobyła nagrodę czwartej edycji "El Espectáculo Teatral"), przetłumaczona m.in. na angielski i wystawiona w USA.
