język polskijęzyk angielski

Magnusson, Kristof

Magnusson, Kristof

Magnusson, Kristof

Niemiecki autor islandzkiego pochodzenia, ur. 1976 w Hamburgu. Z wykształcenia organista kościelny, studiował następnie w Instytucie Literatury w Lipsku i na uniwersytecie w Rejkiawik. W 2008 roku autor – rezydent na uniwersytecie w Iowa.

Rozgłos przyniosła mu sztuka Klub Mężusiów (Männerhort), wystawiona w 2003 w Schauspiel Bonn (prapremiera polska w Teatrze Capitol, Warszawa 2013). Szybko uznana za kultowy hit, dwa lata później miała głośną premierę w Theater am Kurfürstendamm w Berlinie, od tamtej pory znalazła się w repertuarze ponad 30 teatrów w Niemczech i za granicą.

Żyje z pisania (sztuki, eseje, opowiadania, powieści) oraz tłumaczenia (z jęz. Islandzkiego). Mieszka w Berlinie.

Przyznawano mu liczne stypendia literackie. W 2003 otrzymał nagrodę za osiągnięcia w dziedzinie przekładów literackich (Hamburger Förderpreis für Literatur und literarische Übersetzungen), w 2005 stypendysta Lydia-Eymann-Stiftung, Langenthal (Szwajcaria), w 2006 nagroda literacka Rauriser Literaturpreis za powieść Zuhause, a za powieść Das war ich nicht (której adaptacja teatralna będzie u nas dostępna) nominowany w 2010 roku do Deutscher Buchpreis.

Totalny odjazd

Tytuł oryginalny
Der totale Kick
Tłumacz
Rozhin, Izabela
Gatunek sztuki
Komedia
Obsada kobiet
Obsada mężczyzn
Postacie
3 staruszki + para młodych
Szczegóły
Thriller komediowy z elementami groteski
Szczegóły obsady
albo 3K, 3M (jedną staruszkę może grać mężczyzna)

Znakomity thriller komediowy z elementami groteski dla czterech starszych aktorek i pary młodych (kobiety i mężczyzny). Anneke, młoda, zwariowana fanka krwawych filmów Quentina Tarantino, oraz jej partner, układny lekarz Donald Stuckenschmidt, wymyślają ekstremalną akcję inspirowaną scenariuszem filmu Urodzeni mordercy. „Konik morski” i „rozgwiazdka”, jak siebie pieszczotliwie nazywają, postanawiają przeżyć coś mocnego. Narzeczeni włamują się do domu emerytki, która powinna być w tym czasie na Wyspach Kanaryjskich. Nagle okazuje się, że starsza pani mieszkania wcale nie opuściła, a na dodatek przychodzą do niej w odwiedziny trzy przyjaciółki z okazji urodzin. Jedna z nich rozpoznaje w Donaldzie swojego lekarza. Pojawia się również syn jednej ze staruszek, Harald – maminsynek, który jest (a przynajmniej próbuje być) policjantem.

Bardzo dynamiczne sytuacje komplikują się coraz bardziej, a gwałtowne zwroty akcji są dla widza równie nieprzewidywalne jak te w kultowych filmach Tarantino... W efekcie jednak zbuntowana grupa „geriatrycznych goryli" wygrywa z młodzieńczą fantazją i udawanym brutalizmem. Starsze panie doskonale radzą sobie z agresywną dziewczyną i jej –kochankiem - nieudacznikiem. Wizualne symbole subkultury zbuntowanego pokolenia jak  piercing, seeding bądź branding są nieprzydatne w starciu z pokoleniem „staruchów” po przejściach.

Konflikt generacyjny odsłania także ukrywane konflikty wewnątrz grupy staruszek i ich trudne relacje (zawiść, skrytość, a w końcu  i czyny kryminalne, jak np. kradzież). Nikt tu nie jest bez skazy. Uczestnicy tej morderczej gry dochodzą do ugody po wzajemnych oskarżeniach, zaciętych dyskusjach, bezpardonowej walce, śmierci jednej ze staruszek, alkoholu, ekscesach z narkotykami, a także "sex&crime".

Czy parka niedzielnych degeneratów uratuje swoją miłość i życie erotyczne? Czy staruszki przeżyją „totalny odjazd”? Czy złodziejski skok zostanie ukarany? Starsze panie różnią się od siebie diametralnie. Dorothea – miłośniczka zgody i pokoju, Gertl – zacięta nacjonalistka, Emma – cicha woda oraz Metchild, która mimo podeszłego wieku uprawia dziki seks i próbuje dorównać Anneke. Równie ciekawe i wymagające są role młodych – wściekłej, pełnej temperamentu Anneke oraz uzależnionego od niej Donalda. Znakomite tempo, błyskotliwe dialogi,  zabawne sytuacje sceniczne, gra konwencjami komedii kryminalnej, farsy i groteski, a do tego smaczne odwołania do cytatów filmowych gwarantują dobrą zabawę. To kolejna propozycja po Klubie mężusiów, granym w Teatrze Capitol w Warszawie, która ma szansę na sukces frekwencyjny!

Klub mężusiów

Tytuł oryginalny
Männerhort
Tłumacz
Rozhin, Izabela
Gatunek sztuki
Komedia
Obsada kobiet
Obsada mężczyzn
Prapremiera polska
Teatr Capitol, Warszawa 2013

"ROLAND: Najpierw mówiłeś, że mamy słuchać, co mówią. Potem, że mamy je zrozumieć. Tyle zrozumienia, ile poświęcałem tej krowie, starczyłoby dla całego  więzienia pełnego najcięższych recydywistów. Nie wyjeżdżaj mi więc teraz z uczuciami!"

Czterej przyjaciele – Roland, Karol, Andy i Mario - spotykają się raz w tygodniu w od dawna nie używanej kotłowni centrum handlowego. Możliwość posiedzenia w męskim gronie to dla nich jedyna możliwość ucieczki od konieczności robienia zakupów ze swoimi żonami. Właśnie te zakupy to temat przewodni ich spotkań i początek kłopotów w domu.

Do czego zdolni są mężczyźni, aby wkraść się z powrotem w łaski swoich żon? Dowcipne ukazanie dwóch, diametralnie różniących się od siebie światów – kobiet i mężczyzn. Współczesny język, zaskakujące zwroty akcji, lekkie pointy i mistrzowskie konwersacje to recepta Kristofa Magnussona na zabawę, przed którą nie da się obronić.

(ze strony Teatru Capitol)