Heinersdorff, René

W spa, a zwłaszcza w saunie, wszyscy są nadzy… dosłownie i w przenośni. Trudno ustalić, kto jest kim i jakie interesy reprezentuje. Dlatego łatwo wziąć towarzysza w oparach sauny za kogoś innego, niż jest. Dieter namawia bezdzietną Mary, by zakosztowała rozkoszy macierzyństwa. W tym celu aranżuje spotkanie z profesjonalnym dawcą spermy, Alainem, zwanym „The Brain”. Alain jest idealnym „dawcą genów”, a zatem – niedoścignionym wzorem męskości. W tym samym budynku przebywa kochanka Dietera, Emilie („typ atrakcyjnej myszy biurowej”), która asystuje swojemu szefowi, Lotharowi. Emilie ma przekonać Dietera do przekazania pokaźnej dotacji na rzecz dziecięcego Centrum Infuzji. To zarys sytuacji, która wkrótce ewoluuje w przezabawny ciąg niefortunnych zdarzeń i nieporozumień; w centrum konfliktu stoją dwie ofiary: „pieniędzy” i „genetyki”. Kto poświęci swój czas i pieniądze w imię nauki i rozwoju medycyny? A może najważniejszy okaże się… seks?

W liberalnych zachodnich społeczeństwach teoretycznie nic już nie powinno nikogo dziwić, a mimo to duże różnice wieku w związku czasem szokują. Obcy krewni to historia splątanych koligacji rodzinnych, burzliwych rozwodów i niespodziewanych romansów. Heinz jest związany z o wiele młodszą Nicole, która z kolei jest córką synowej Heinza, Marity. Pewnego dnia Marita decyduje się na rozstanie ze sporo od niej młodszym Pascalem. Po kilku latach widzimy poważne zmiany w życiu bohaterów: Heinz związał się z przedszkolanką Sonją, Marita wstąpiła w związek z terapeutą Kajem, a Nicole szuka szczęścia w ramionach Pascala – czyli syna swojego byłego męża. Skomplikowane relacje w ramach układów rodzinnych i pobocznych prowadzą jednak bohaterów do coraz większych rozterek. I jak mówi Kaj: Ta idiotyczna gra, którą wszyscy uprawialiśmy… to rozrywanie naszych związków […]” To całe zamieszanie. Wszystko to jest czystym szaleństwem”. W komedii Heinersdorffa zawierają się jednak gorzkie słowa przestrogi.  Marita: „Myślę, że jesteśmy sobie obcy”. Heinz: ‘Wiem, ale spokrewnieni”. Autor pod płaszczykiem dobrej zabawy stawia kluczowe pytanie, ile tak naprawdę o sobie wiemy i czy rodzina jest gwarantem szczęścia i stabilności.

Opowieść o perypetiach dwóch małżeństw czterdziestolatków. Wszystko zaczyna się niczym u Hitchcocka: do Danki przychodzi Grzegorz i oświadcza, że jej mąż ma romans z jego żoną. Danka nie chce wierzyć i prawie wyprasza nieznajomego, ale w ostatniej chwili ogarniają ją wątpliwości. Tymczasem kochankowie i zarazem drugie połówki poznanych już bohaterów, Tomasz i Joanna, spotykają się ukradkiem. Joanna ma złe wiadomości: podejrzewa, że mąż wie o romansie i że, co gorsza, ona może być w ciąży. Pytanie, kto jest ojcem dziecka. Joanna jest zrozpaczona, bo męża kocha, a romansik miał być tylko drobną przyjemnością na boku. Potem Tomasz przychodzi do galerii sztuki, a śledzący go Grzegorz aranżuje niby przypadkowe spotkanie. Tomasz nie mając pojęcia, z kim rozmawia, zwierza się nieznajomemu z romansu, a czując do niego nagłą sympatię, zaprasza następnego dnia na kolację. W tym samym czasie Danka dręczona wątpliwościami postanawia poprosić o pomoc dawno niewidzianą przyjaciółkę, która miałaby podczas kolacji wysondować jej być może niewiernego męża. W ten sposób na kolacji zjawia się… Joanna. Tak zaczyna się wieczór niedomowień i ostrożnego sprawdzania, co właściwie wiedzą inni. Choć w finale wszystko wychodzi na jaw, oba małżeństwa zdają się akceptować stan rzeczy. Romans zostaje przyjęty do wiadomości i wybaczony. Ale wtedy w domu Joanny i Grzegorza zjawia się Barbara, z którą rzekomo nie romansował Grzegorz. A tymczasem Barbara jest w zaawansowanej ciąży…

Tylko miłość to niezwykle zabawna komedia, w której dowcipne dialogi dodatkowo zwiększają napięcie wynikające z faktu, że widz wie dużo więcej niż postaci na scenie. I cały czas zastanawia się, czy prawda wyjdzie na jaw. I co się wtedy stanie. Ta sztuka to niezwykle udane połączenie klasycznych komedii z wartkimi, nowoczesnymi dialogami i umiejętnym stopniowaniu napięcia aż po nieoczywisty finał.

Pewnego dnia do gabinetu Karola wpada mężczyzna, który przedstawia się jako mąż jego kochanki, Sabiny. Ma wiele dowodów świadczących o tym, że sporo wie o trwającym od dwóch lat romansie żony, a nawet w pewnym sensie kontroluje go. Szantażuje Karola, przedstawiając mu jednocześnie osobliwą propozycję: namawia go, by postarał się nadać nowych barw swojemu romansowi i bardziej intensywnie uszczęśliwiał jego żonę, a nawet wyjechał z nią w jakieś romantyczne miejsce, na przykład do Marrakeszu. Oczywiście nie działa bezinteresownie, odkąd przekonał się, że romans żony dobrze wpływa na jego małżeństwo. Spełnienie tej niecodziennej propozycji niesie ze sobą niespodziewane komplikacje. Opartej na błyskotliwym pomyśle i wyrazistych postaciach komedii nie powstydziłby się nawet „molierowski” wyznawca sztuki teatralnej. Sztuka stale gości na tournée (m.in. Berlin, Bazylea, Bochum, Bamberg, Bad Homburg).