Dor, Milo

1923 - 2005. Był członkiem młodzieżowej organizacji komunistycznej i aktywnym członkiem jugosłowiańskiego ruchu oporu przeciw niemieckiej okupacji. Dwukrotnie aresztowany i torturowany, był w obozie i pracował jako robotnik przymusowy w Wiedniu.

Po wojnie studiował tam teatrologię oraz romanistykę i pracował jako dziennikarz. W 1947 zadebiutował tomikiem opowiadań Unterwegs. Od 1951 członek "Grupy 47". Wielokrotnie nagradzany autor powieści historycznych, kryminałów, scenariuszy i słuchowisk, wydawca, tłumacz literatury serbskiej. Należał do austriackiego PEN-Clubu. Był laureatem państwowej nagrody literackiej Austrii (1962), nagrody literackiej Wiednia (1977), nagrody im. Andreasa Gryphiusa (1998), nagrody im. Bruno Kreisky'ego (2001). W pracy tłumacza współpracował również z Karlem Dedeciusem.

Poza kryminałami był autorem powieści historycznych. Najbardziej znanym jego utworem jest autobiograficzna saga o Mladenie Raikowie (Tote auf Urlaub, 1952; Nichts als Erinnerung, 1959; Die weiße Stadt, 1969). Przedstawiał w swojej twórczości znane sobie środowiska społeczne w okresie poprzedzającym wybuch II wojny światowej oraz w czasie samej wojny. Powieść Die Schūsse von Sarajevo (znana również pod tytułem Der letzte Sonntag) powstała w 1982 na podstawie scenariusza, który Milo Dor napisał pod koniec lat 70. wraz z synem Milanem Dorem. Uwspółcześnioną wersję - Strzały w Sarajewie (Die Schūsse von Sarajevo) - Milan Dor napisał wraz ze Stephanem Lackiem.