Ludzie mówią

Autor: 
Kelly, Dennis
Tytuł oryginalny: 
Taking Care of Baby
Przekład: 
Orczykowska, Marta
Gatunek: 
Dramat
Obsada kobiety: 
6
Obsada mężczyźni: 
7
Szczegóły obsady: 
możliwość zredukowania obsady do sześciorga aktorów
Prapremiera: 
Birmingham Repertory Theatre, reż. Anthony Clark, 2007

Stosując formułę dramatu dokumentalnego, Kelly analizuje przypadek Donny McAuliffe, matki skazanej za zamordowanie dwójki swoich dzieci. Jako niewidoczny (czasem też niesłyszalny) bohater dramatu, autor przeprowadza rozmowy z osobami, które mogłyby cokolwiek wiedzieć na temat zdarzenia, w tym z samą Donną, jej byłym mężem i jej matką. Wypowiada się także dziennikarz opisujący historię w tabloidach oraz psycholog forsujący teorię odkrytej przez siebie choroby. Autor wciela się niejako w rolę Big Brothera, prowokując opowieści bohaterów i starając się dociec prawdy. Poszczególne części dramatu poprzedza rodzaj prologów. Z pierwszego dowiadujemy się, że nazwiska bohaterów ani ich wypowiedzi nie zostały zmienione. W następnym prologu użyto tych samych zdań, jednak zmiana kolejności słów zmieniła diametralnie ich sens. Dalsze przestawianie wyrazów i liter czyni kolejne prologi coraz trudniej zrozumiałymi, aż stają się bełkotem – choć przecież wszystkie wciąż bazują na tych samych wyjściowych zdaniach – co ilustruje dobitnie funkcjonowanie i przetwarzanie przekazu.

"Nic tutaj nie jest prawdą, ludzie mówią to i owo, czemu to bierzesz za prawdę? […] Zależy, jak to przedstawisz" – stwierdza Doktor Millard.

Czy Donna zabiła? Jeśli tak, to czy akt zabójstwa był skutkiem choroby Leemana-Keatleya? Czy ta choroba istnieje, czy jest wymysłem żądnego rozgłosu psychologa? Czy w ogóle możliwe jest ustalenie obiektywnej prawdy i czy coś takiego jak obiektywna prawda istnieje? Czy naprawdę wiemy o człowieku więcej niż on sam o sobie? Autor ukazuje relatywizm rzeczywistości. A także złożoność uczuć zwanych matczyną miłością. Ujawnia również zakłamanie i mechanizmy samooszukiwania się. I rozdźwięk między fasadą, ludzką grą we "wszystko jest dobrze" (to słowo używane jest w dialogach nieskończoną ilość razy), a tym, co pod nią i co, uwolnione gwałtownie w kulminacyjnym dzikim skowycie Donny, cichnie równie nagle, przechodząc w banalną scenę rodzinnego oglądania telewizji.

 

Formularz zamówienia sztuki
Proszę podać instytucję przy jakiej działa grupa.
Proszę podać nazwę uczelni oraz kierunek.

Zamawiana sztuka: Ludzie mówią

CAPTCHA
To pytanie sprawdza czy jesteś człowiekiem i zapobiega wysyłaniu spamu.