Nowe sztuki, nowi autorzy

Moją ulicą płynie rzeka

Depta, Elżbieta
Szafrański, Adrian

Bohaterami sztuki Elżbiety Depty i Adriana Szafrańskiego Moją ulicą płynie rzeka jest grupa mieszkańców lewobrzeżnego Opola, które w 1997 roku uległo całkowitemu zalaniu podczas tzw. powodzi tysiąclecia. Matka Polka, Elegancka Pani, Sąsiad i Sąsiadka, a także Reporter i Strażak znajdują się w epicentrum powodzi. Obserwowani są zarówno przez ciekawskich mieszkańców prawego brzegu Odry, jak i przez żądnych dramatycznych historii telewizyjnych widzów.

Pinokio

Szafrański, Adrian

Historii o tym, jak drewniana kukiełka, wystrugana przez Dżepetta, stała się prawdziwym chłopcem, chyba nikomu przedstawiać nie trzeba... A jednak w niezwykle zabawnej, uwspółcześnionej adaptacji Adriana Szafrańskiego ta klasyczna opowieść okazuje się wyjątkowo świeża!

Powrót Karola Maya

Neziraj, Jeton

Jeton Neziraj w tej bezkompromisowej metateatralnej sztuce przedstawia szaloną i pełną nieprawdopodobnych spotkań podróż zespołu Teatru Narodowego w Kosowie na Zachód – do berlińskiego Volksbühne. Aktorzy i reżyser nie wyruszają jednak w drogę z pustymi rękoma: wcielają się w postać Kara Ben Nemsi’ego, alter ego Karola Maya, bohatera uwielbianego przez niemieckich czytelników. Towarzyszy mu jego wierny kompan Rih, który z konia znanego z powieści Maya zmienia się tu... w żabę.

Szafrański, Adrian

Adrian Szafrański, fot. & © by Zuzanna Woińska

Ukończył Studia Filozoficzne na Uniwersytecie Opolskim. Współautor spektaklu Moją ulicą płynie rzeka (reż. Elżbieta Depta, Teatr im. Jana Kochanowskiego w Opolu) i Dwanaście prac Heraklesa (reż. Elżbieta Depta, Teatr Groteska w Krakowie). Autor adaptacji bajki Pinokio oraz Opowieść Wigilijna i Opowieść Wielkanocna w reż. Armen Avanesian dla Teatru Piasku Tetiany Galitsyny. Scenarzysta serialu telewizyjnego Lombard.

Słobodzianek, Tadeusz

Tadeusz Słobodzianek, fot. & © by Kasia Chmura

One of the key playwrights in post-communist Poland.Born in 1955, he graduated from the Jagiellonian University in Cracow in Theatre Studies. He has worked as a theatre critic, a dramaturge and a director before he started to write plays. He debuted in 1980 with a play for children Historia o żebraku i osiołku [The Story of A Beggar and A Donkey].

Reżim uzdrowienia

Šljivar, Tanja

Dramat Tanji Šljivar stanowi luźną kontynuację jej poprzedniej sztuki Reżim miłości. Tym razem jednak imperatyw poszukiwania spełnienia miłosno-erotycznego zostaje zastąpiony przez pragnienie bycia zdrowym. Z odautorskich deklaracji wynika, że tematy poruszane w utworze – choroby, medycyna zachodnia jak i alternatywna, opieka zdrowotna oraz biopolityka – absorbowały dramatopisarkę już od dłuższego czasu. W naturalny sposób sztukę napisaną w 2021 roku musiało również naznaczyć doświadczenie pandemii COVID-19.

Reżim miłości

Šljivar, Tanja

Reżim miłości to sztuka bośniacko-serbskiej dramatopisarki Tanji Šljivar, mająca swoją kontynuację w sztuce z roku 2021, Reżim uzdrowienia. Utwór, pisany na zamówienie Teatru Atelje 212, autorka podzieliła na sześć odrębnych części, z których każda odpowiada innemu „reżimowi”, rozumianemu jako miłosno-erotyczny układ. Dramat jest więc przeglądem scen przedstawiających najbardziej popularne relacyjne schematy.