język polskijęzyk angielski

Skubik-Sigala, Anna

Maria Skłodowska-Curie w mowie obronnej

Autor
Tłumacz
Skubik-Sigala, Anna
Gatunek sztuki
Dramat
Obsada kobiet
Obsada mężczyzn
Czas akcji
lata 1911, 1935, 2008
Miejsce akcji
Paryż, pracownia, sąd
Prapremiera
2017-2018, Teatr Stacja w Atenach, reż. Kirkis Karalis

Maria Skłodowska-Curie to postać, której nie trzeba nikomu w Polsce przedstawiać. Każde (aktualne czy byłe) dziecko zna ją z książek do historii. Nie brak też tekstów czy filmów, które podejmowałyby jej temat. Co ciekawe, jej postacią zajęła się również współczesna grecka wokalistka i dramatopisarka: Efstathia. Co zainteresowało ją w polskiej noblistce i naukowczyni? 

Autorka w swojej sztuce skupia się przede wszystkim na sytuacji mowy obronnej, którą Skłodowska miała wygłosić, tłumacząc się z głośnego skandalu, jakim był wówczas jej romans z żonatym fizykiem i ojcem czwórki dzieci – Paulem Langevinem – byłym uczniem i współpracownikiem jej męża, Pierre'a Curie. Tak zwana "afera Langevina" przyćmiła przyznanie jej drugiego (tym razem całkowicie samodzielnego) Nobla. Dramatopisarka w swoim tekście oddaje symbolicznie głos samej Marii. Jednak nie po to, by broniła się przed oskarżeniami zakłamanego, francuskiego społeczeństwa, ale po to, by w końcu sama mogła opowiedzieć swoją historię. Sztuka stanowi więc rodzaj strumienia świadomości. Opowiada o całym jej życiu. Od spędzonego w Polsce dzieciństwa aż do jej śmierci.

Efstathia – bardziej niż na słynnej naukowczyni – skupia się na kobiecie, która miała wielkie marzenia i która pomimo wielu przeciwności nie straciła wiary oraz energii, by o ich realizację walczyć. Jej mowa obronna staje się niezwykle poruszającym i odważnym głosem sprzeciwu względem podwójnych standardów, stygmatyzacji kobiecej seksualności, a także wymazywania i umniejszania w historii niepodważalnych dokonań kobiet. Dużą zaletę dramatu Efstathii stanowi również fakt, iż nie próbuje tworzyć ze słynnej Polki pomnikowej figury, a w zamian ukazuje również mniej idealną, prywatną twarz kobiety, która nie zawsze miała czas dla swoich córek i nie zawsze potrafiła okazać im to, jak bardzo je kocha.

Skubik-Sigala, Anna

Aktorka-lalkarka, ukończyła PWST w Krakowie, wydział zamiejscowy we Wrocławiu, Wydział Lalkarski. W 2013 nagrodzona przez Marszałka Województwa Dolnośląskiego za osiągnięcia w dziedzinie kultury. Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rok 2013. W 2011 stypendystka Instytutu Kultury Polskiej w Nowym Jorku. Swoimi monodramami zdobyła wiele nagród krajowych i zagranicznych, m.in. 2014 Best Solo Dramatic Interpretation, 2013 Best Actress-Silver Wayang na World Puppet Carnival w Indonezji, 2011 Nagrodę Publiczności na Festiwalu Teatrów Jednego Aktora w Toruniu, 2010 Nagrodę Związku Artystów Scen Polskich za kreację aktorską, 2009 Nagrodę za innowacyjność w sztuce lalkarskiej 13 th World Festival of Puppetry w Pradze, 2008 Grand Prix 42-­ich Wrocławskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora. Pracowała w Teatrze Baj Pomorski w Toruniu i we Wrocławskim Teatrze Lalek. W 2015 ukończyła kurs Teatru Forum Drama Way i program Tęcza Pożądania, dzięki którym pracowała z Fundacją Jutropera prowadząc zajęcia teatralne dla osób starszych w ośrodkach opieki. Od 2015 jest związana ze Stowarzyszeniem K.O.T., które realizuje projekty społeczne i kulturalne w Zakładach Karnych i Domach Poprawczych i małych miejscowościach. Jest pomysłodawczynią projektu "Zaproś Teatr Pod Swój Dach", dzięki któremu spektakle teatralne docierają do środowisk zagrożonych wykluczeniem z kultury ze względu na niepełnosprawności. Od 2019 współpracuje ze Stowarzyszeniem "Kolektyw Kobietostan", realizując projekt Ofelie/Kobietostan oraz Grzeczne. W swojej praktyce teatralnej łączy pracę z formą, ruchem i tak zwanym planem żywym. Realizując spektakle stara się brać czynny udział w przygotowaniu scenografii, kostiumów, elementów wykorzystywanych na scenie. Prezentowała swoje spektakle w kraju i poza jego granicami w Los Angeles, Nowym Jorku, w Wielkiej Brytanii, Armenii, Czechach, Indonezji, Niemczech, Włoszech, Hiszpanii, Grecji, Szkocji, Irlandii oraz na Ukrainie. Spektakle solowe, nad którymi pracuje, prezentuje również w obcych językach: greckim, hiszpańskim i angielskim. Tekst sztuki Maria Skłodowska-Curie w mowie obronnej przetłumaczyła z języka nowogreckiego na polski w 2020 roku.