OCH TEATR w Warszawie, ul. Grójecka 65
Izraelsko-amerykański scenarzysta, producent, reżyser, a także dramatopisarz i żołnierz. Kapitan rezerwy. Autor scenicznych adaptacji oscarowych filmów Rain Man i Czułe słówka. Scenarzysta filmu Rambo – ostatnia krew. Napisał broadwayowską sztukę o Irenie Gut, polskiej pielęgniarce, która podczas Drugiej Wojny Światowej uratowała życie dwanaściorgu Żydom. Własne wojenne doświadczenia dotyczące arabsko-izraelskiego konfliktu w Strefie Gazy opisał w swoich powieściach. Obecnie pracuje nad filmem Przysięga Ireny (na podstawie historii Ireny Gut) w reżyserii Louise Archambault. Część scen była kręcona w Polsce, a w obsadzie poza takimi aktorami jak Sophie Nélisse czy Dougray Scott, znajduje się również Andrzej Seweryn. Światowa premiera filmu jest zaplanowana na ro 2023.
Historia relacji nadopiekuńczej matki (Aurory) i jej córki (Emmy), od momentu narodzin aż do przedwczesnej śmierci jednej z nich. Kobiety łączy bardzo bliska, ale nieoczywista więź. Nosząca znamiona zarówno głębokiej i czułej miłości, jak również toksycznej i trudnej do zniesienia lękowej zależności oraz kontroli. Przez soczewkę ich relacji oglądamy ich związki z mężczyznami, zmagania z codziennym życiem i problemami.
Emma, aby się uniezależnić i uwolnić spod wpływu kontrolującej matki, w wieku osiemnastu lat wychodzi za mąż. Aurora, która po śmierci męża samotnie wychowywała córkę, ma wiele zastrzeżeń do niewystarczająco elokwentnego i atrakcyjnego Flapa, wybranka Emmy. Wdowa całą swoją uwagę skupia na życiu córki, dla której jedynym wytchnieniem zdają się sporadyczne i skrywane przed matką spotkania z przyjaciółką Patsy. Proces usamodzielniania się Emmy – ślub, wyprowadzka i pierwsza ciąża – zaburza dotychczas panujące w relacji status quo. Dopiero rozwijająca się choroba córki oraz przypadkowy, incydentalny flirt Aurory z mieszkającym po sąsiedzku Garrettem, podstarzałym flirciarzem i byłym astronautą, który to flirt zaowocuje głębszą relacją, spowodują zmianę w postrzeganiu Emmy przez matkę jako odrębnej, suwerennej osoby.
Czułe słówka oferują zniuansowane i niejednoznaczne role aktorskie, o czym świadczy sukces filmu, który w 1984 roku otrzymał pięć Oscarów w następujących kategoriach: za najlepszy film (James L. Brooks), najlepsza aktorka pierwszoplanowa (Shirley MacLaine), najlepszy aktor drugoplanowy (Jack Nicholson), najlepszy reżyser (James L. Brooks), najlepszy scenariusz (James L. Brooks).
Adaptacja teatralna Dana Gordona, powstała na podstawie powieści jak i scenariusza filmowego, świętowała sukcesy na wielu scenach. Prapremiera spektaklu miała miejsce 24.08.2007r. w York Theater Royal. Spektakl do końca 2007 roku objechał całą Wielką Brytanię.
Sztuka powstała w 2009 r. jest zręczną adaptacją filmu z r. 1988 o tym samym tytule. Dan Gordon zachował dramatyzm i komizm scenariusza filmowego, proponując głęboką psychologiczną analizę związku dwóch skrajnie różnych od siebie braci. Choć autyzm nie jest tematem tej sztuki, dowiadujemy się z niej bardzo wiele o świecie dotkniętych tą chorobą ludzi. Dla ludzi zdrowych są oni często szansą doświadczenia samych siebie w nowym świetle i duchowego wzrostu.
Charlie Babitt, podobnie jak jego zmarły ojciec, ma kłopoty z okazywaniem miłości. Wie o tym dobrze jego dziewczyna. Charlie zamiast fortuny otrzymuje w spadku... cierpiącego na autyzm genialnego pod względem matematycznym brata, który przebywa w zakładzie. Porywa Raymonda. Zamierza z niego uczynić zakładnika i w ten sposób dostać swoją część spadku, którego jedynym beneficjentem jest Ray. Materialistyczna motywacja zamienia się wkrótce w prawdziwą opiekuńczość i braterską więź. Bracia Babitt tworzą fantastyczny duet. Wyruszają w pełną przygód podróż. Postawieni w trudnych sytuacjach nabywają nowych umiejętności. Charlie zaczyna widzieć swój egoizm. Związek z Rayem wpływa także na jego stosunek do Susan. Ostatecznie Charlie odwozi brata do zakładu, zamierza się jednak ubiegać o opiekę nad nim. Nie wiemy, jaki będzie wynik jego starań, widzimy jednak, że cokolwiek się zdarzy, bracia pozostaną blisko siebie. Ray jest odzyskanym Rain Manem, który w dzieciństwie był dla niego jedynym źródłem miłości i przyjaźni. Teraz Charlie ma szansę, żeby obdarzyć tym samym Raymonda. Spotkanie Rain Mana to dla Charliego także szansa na pogodzenie się ze zmarłym ojcem, który nie wiedział, jak go kochać. Godząc się z ojcem, godzi się jednocześnie z sobą samym.
Julita Grodek dla ADiT
