język polskijęzyk angielski

Gámez, Paco

Gámez, Paco

Gámez, Paco

Dramaturg, aktor, reżyser i wykładowca ur. w Jaén w 1983, absolwent filologii angielskiej, dramaturgii oraz wiedzy o teatrze na Sewilskiej Akademii Teatralnej (E.S.A.D). Uznawany za jednego z najbardziej rozpoznawalnych hiszpańskich autorów sztuk teatralnych młodego pokolenia, o czym świadczą liczne sukcesy, m.in. nagroda im. Calderona de la Barki, nagroda im. Jesusa Camposa przyznawana przez hiszpańskie Stowarzyszenie Autorek i Autorów teatralnych (Asociación de Autoras/es de Teatro), trafienie do finału nagród Max w kategorii największe odkrycie autorskie oraz wyróżnienia takie jak nagroda im. Leopoldo Alasa Míngueza, Jesúsa Domíngueza i nagroda Teatru dla Dzieci (Teatro Infantil) przyznawana przez stowarzyszenie autorów SGAE.

Wśród jego tekstów znajdują się takie tytuły jak: Inquilino (Numancia 9, 2º A)Katana o El suelo que sostiene a Hande oraz adaptacja Eneida: playlist para un continete a la deriva o Las Calatravas. Niektóre z jego tekstów powstały w trakcie rezydencji organizowanych przez teatr Sala Beckett w Barcelonie, stowarzyszenie autorów SGAE, Narodowy Instytut Sztuk Scenicznych i Muzyki INAEM, Teatro Arriaga (Bilbao), Teatro Principal de Vitoria y Victoria Eugenia (Anterzerkigintza Berriak).

Jego sztuki wystawiane były na deskach Narodowego Centrum Dramatycznego (Centro Dramático Nacional) oraz w teatrach Circo Price, La_Joven, el Pavón Kamikaze, Gala Teater (Washington) czy Teatro de la Zarzuela.

Twórczość Gámeza przetłumaczono na język angielski, francuski, niemiecki, włoski, portugalski, baskijski, rumuński turecki oraz polski.

Praga, 1941. Młodzi blondyni nie przestają krzyczeć pod moim domem

Autor
Tytuł oryginalny
Praga, 1941. Jóvenes rubios no paran de gritar frente a mi casa
Tłumacz
Masa, Paulina Eryka
Gatunek sztuki
Dramat
Obsada kobiet
Obsada mężczyzn
Szczegóły obsady
tekst napisany został dla jednego aktora interpretującego Daniela, następnie Petra (na zielono), i wreszcie Chavy (na czerwono). Niektóre krótkie fragmenty napisane niebieską czcionką należą do astronauty
Miejsce akcji
współcześnie oraz w 1941 roku - Praga
Prapremiera
4 maja 2022 roku, teatr Fernán Gómez w Madrycie, reż. José Luis Arellano García

Daniel, młody mieszkaniec Pragi, ogląda telewizję wraz ze swoim ojcem Louisem. Z wiadomości dowiaduje się o katastrofie powracającego na Ziemię promu kosmicznego. Jego uwagę przykuwa wcześniej nagrany fragment, na którym astronauta pokazuje do kamery czarno-biały rysunek. Chłopak jest pewny, że już go wcześniej gdzieś widział… i jak się dosłownie chwilę później okazuje, ma rację. Udaje się na strych, aby go odszukać. Podczas przekopywania starego brudnego kartonu odnajduje jednak nie tylko rysunki, podobne do tego z telewizji, ale również dziennik nastoletniego mieszkańca Pragi, żydowskiego chłopca, Petra Ginza, z 1941 i 1942 roku.

Niezwykle poruszająca i w niepokojący sposób dialogująca ze współczesną rzeczywistością sztuka hiszpańskiego dramatopisarza, Paco Gámeza, w świetnym przekładzie Pauliny Eryki Masy, to prawdziwy powrót do przerażających czasów Drugiej Wojny Światowej. Wraz z Danielem, bohaterem sztuki, odkrywamy krok po kroku kolejne zanotowane zapiski Petra. Śledzimy rozwój pojawiających się kolejnych hitlerowskich obostrzeń i zacieśniającej się pętli antysemityzmu. Niepokojącą atmosferę tekstu wzmagają dźwięki praskich, kościelnych dzwonów i nabierające siły okrzyki młodych, aryjskich chłopców i dziewczyn na cześć Adolfa Hitlera.

Niepodważalną siłę sztuki stanowi fakt, że hiszpański autor oddaje głos Petrowi Ginzowi, rzeczywistemu świadkowi i ofierze Shoah. Dlatego pytania, które zostają postawione na koniec dramatu, o to czy historia może się powtórzyć, brzmią we współczesnej rzeczywistości wyjątkowo niepokojąco.