Ur. 25 kwietnia 1833 r. we Lwowie, zm. 18 września 1913 r. we Lwowie pisarz i poeta. Początkowo gospodarował na roli; w latach 1871–1898 dyrektor seminarium nauczycielskiego w Stanisławowie; autor nowel, powieści i dramatów osnutych głównie na tle życia i obyczajów ludności ukraińskiej i żydowskiej w Galicji Wschodniej (Nad Czeremoszem 1891, Z niedalekiej przeszłości 1909, Nasza Judea 1910, Utwory dramatyczne 1911). Pisał też utwory poetyckie, m.in. Powieść o Czarnobrewcu (1867).
…Ur. 10 października 1984 r. w Bydgoszczy reżyser, scenarzysta, producent. Ukończył Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu (studia magisterskie i podyplomowe), zarządzanie w biznesie i kulturze na Supreme Business College w Sydney w Australii oraz logistykę wojskową w NATO Oberammergau School w Niemczech. Od 2008 r. do 2015 r. był specjalistą w dziedzinie protokołu dyplomatycznego oraz logistyki wojskowej w bazie NATO – Joint Force Training Centre. Równocześnie od 2007 r. do 2017 r. był współtwórcą (reżyser oraz prowadzący) prawie…
Ur. 7 listopada 1831 r. w Berezówce, zm. 23 grudnia 1887 r. w Stetkowcach na Wołyniu polski pisarz, poeta, historyk literatury i tłumacz, działacz polityczny. W latach 1847–1855 studiował w Kijowie, gdzie ukończył kurs historyczno-filologiczny oraz medycynę. Rok 1857 spędził w podróży zagranicznej. Po powrocie był korespondentem „Kuriera Wileńskiego”. W 1862 r. za przewodzenie postępowym studenckim organizacjom narodowym został skazany na sześć lat wygnania w Kursku (m.in. za agitowanie do podpisywania petycji o przyłączenie Podola do Królestwa Kongresowego…
Ur. 17 maja 1870 r. w Krakowie, zm. 8 kwietnia 1918 r. w Bronowicach Małych polski poeta, prozaik i dramatopisarz okresu Młodej Polski. Po uzyskaniu na Uniwersytecie Jagiellońskim tytułu doktora praw poświęcił się twórczości literackiej i zagadnieniom z dziedziny historii i historii sztuki. Publikował felietony i artykuły z historii sztuki oraz krytyki literackie na łamach gazet warszawskich i krakowskich, m.in. w „Gazecie Polskiej”. W roku 1896 uzyskał stypendium przyznane przez Akademię Umiejętności, dzięki któremu wyjechał do Paryża. Uczęszczał na wykłady w…
(Wł. Dunajew) 1878–1952 – białoruski aktor, reżyser i dramaturg. W latach 1921–1931 kierownik artystyczny Białoruskiego Teatru Narodowego. Jeden z założycieli i kierowników (1945–1952) Białoruskiej Akademii Teatralno-Artystycznej w Mińsku. Autor m.in. zawartego w niniejszym tomie dramatu Kastuś Kalinowski.
Ciekawych twórczości autora odsyłamy do książki Nasza prawda, wydanej nakładem ADiTu, Warszawa 2025.
Ur. 19 marca 1797 r. w Brodach, zm. 17 września 1863 r. w Dreźnie – polski poeta, powieściopisarz, nowelista i dramaturg. Uważany za czołowego twórcę dramatu romantycznego i najwybitniejszego przedstawiciela powieści biedermeierowskiej. Prekursor realizmu społecznego oraz powieści psychologicznej, ojciec pozytywistycznej nowelistyki, a także inicjator balzakowskiej panoramy społecznej na gruncie literatury polskiej. Stawiany obok Aleksandra Fredry jako najznakomitszy komediopisarz epoki romantyzmu. Przyczynił się do powstania tzw. komedii charakterów. Od XX w.…
Znakiem rozpoznawczym dramatu Aurelego Urbańskiego jest tragiczny splot wątków patriotycznych z miłosnymi i liryczny, nasycony emocjami język postaci. Dramat Pod kolumną Zygmunta. Rzecz dramatyczna w 5 aktach miarowym napisana wierszem znalazł się w antologii Nasza prawda. Antologia dramatów o powstaniu styczniowym i sprzeciwianie się rosyjskiemu zaborcy, jeszcze przed powstaniem, stanowi najistotniejszy kontekst lektury tego tekstu.
Jak informuje…
