Ur. 7 listopada 1831 r. w Berezówce, zm. 23 grudnia 1887 r. w Stetkowcach na Wołyniu polski pisarz, poeta, historyk literatury i tłumacz, działacz polityczny. W latach 1847–1855 studiował w Kijowie, gdzie ukończył kurs historyczno-filologiczny oraz medycynę. Rok 1857 spędził w podróży zagranicznej. Po powrocie był korespondentem „Kuriera Wileńskiego”. W 1862 r. za przewodzenie postępowym studenckim organizacjom narodowym został skazany na sześć lat wygnania w Kursku (m.in. za agitowanie do podpisywania petycji o przyłączenie Podola do Królestwa Kongresowego). Od 1868 r. przebywał w Warszawie. Dzięki wydanemu w Wilnie w latach 1874–1878 czterotomowemu Rysowi dziejów literatury polskiej (współautor – Aleksander Zdanowicz) Leonard Sowiński zyskał wśród współczesnych opinię jednego z najwybitniejszych historyków literatury polskiej. W 1878 r. w Poznaniu ukazały się dwa tomy poezji lirycznej pióra Sowińskiego. Jednym z jego dodatkowych zajęć było tłumaczenie obcojęzycznych poematów, m.in. Hajdamaków Tarasa Szewczenki. Jest autorem zawartego w tomie Nasza prawda dramatu Na Ukrainie.
Ciekawych twórczości autora odsyłamy do książki Nasza prawda, wydanej nakładem ADiT, Warszawa 2025.