Ur. 30 września 1974 roku w Wałbrzychu. Ukończyła politologię na UMK w Toruniu, Studium dziennikarstwa europejskiego w Centrum Europejskim Natolin w Warszawie oraz Akademię Terapii Transpersonalnej w Warszawie. Dziennikarka, pisarka, eseistka, artystka wizualna, terapeutka w certyfikacji. Wydała dziewięć książek, m.in. powieści: "Grzecherezada" (2006 r.) – wyd. Dolnośląskie, "Dwa światy Zofii" (2008 r.) - wyd. Adam Marszałek, „Gracze”, thriller psychologiczny (2010 r.) – wyd. W.A.B. „Granice”, opowiadania (2017 r.) – wyd. Naukowe UMK, "Kobieta, która nie odmieniła losów świata", czarna komedia (2019 r.) – wyd. Replika, „Niebezpieczne zabawy”, thriller psychologiczny (2020) – wyd. Replika „Jak odzyskać duszę”, esej (2022), wyd. Oficynka, „Gdy nadwrażliwość wystawia rachunki. Czterdzieści dwa listy o miłości, życiu i śmierci” (wspólnie z filozofem prof. Lechem Witkowskim) oraz „Miłość w Ejlacie”. Wyd. PIW (2025). Prozę i poezję publikowała m.in. w Twórczości, Odrze, Czasie Literatury, Helikopterze, polsko-niemieckim Dialogu.
Autorka monodramu "Maria, sztuka przetrwania", o Marii Konopnickiej, która przez ostatnich 20 lat życia pozostawała w związku z malarką Marią Dulębianką. Monodram osadzony na wydarzeniu, które rzekomo nie wywarło na Marii żadnego wrażenia. W 1897 r. zakochany w niej i odrzucony Maksymilian Gumplowicz, młodszy od poetki o 22 lata, zastrzelił się przed hotelem w Grazu, gdzie Konopnicka mieszkała wraz ze swoją towarzyszką życia (nazywaną przez nią "Pietrkiem"). Konopnicka miała wtedy 55 lat. ("Miesięcznik Twórczość", marzec, 2019 r.).