Ur. 17 maja 1880 r. w Jarosławiu, zm. 21 marca 1953 r. w Katowicach polski powieścio- i dramatopisarz, autor książek dla dzieci, tłumacz. Studiował prawo i nauki polityczne na Uniwersytecie Lwowskim i Uniwersytecie Wiedeńskim. Pracował w namiestnictwie lwowskim. Podczas pierwszej wojny światowej był żołnierzem Legionów oraz adiutantem gen. Hallera. Po wojnie zajmował się wyłącznie literaturą. Autor dramatów (Lilith, Mściciel, Cherubin z piekła), powieści (m.in. Gwiaździsta noc, Iwonka, Amaranty), nowel i opowiadań (zbiory Historie o pajacach, Usta o zmroku), bajek dla dzieci (m.in. O kocie królewiczu, O Pawełku, który się dziwił), a także tłumacz dzieł literatury obcej (m.in. André Gide’a i Augusta Strindberga). Pod koniec życia opublikował tom wspomnień pt. Od Zapolskiej do Solskiego. Pośród przyjaciół. W 1951 r. wszystkie jego utwory zostały wycofane z polskich bibliotek oraz objęte cenzurą.
Ciekawych twórczości autora odsyłamy do książki Nasza prawda, wydanej nakładem ADiTu, Warszawa 2025.