Wielka nierządnica z Babilonu i inne sztuki mityczne

Autor: 
Levin, Hanoch
Dostępność: 
Dostępna
Hanoch Levin, Wielka nierządnica z Babilonu i inne sztuki mityczne

Wielka nierządnica z Babilonu i inne sztuki mityczne oraz Udręka życia i inne dramaty rodzinne to wybór łącznie osiemnastu tekstów Hanocha Levina w przekładach Agnieszki Olek, Eli Sidi, Michała Handelzalca, Włodzimierza Ledera i Michała Sobelmana. Publikacje uzupełniają wstępy Justyny Biernat.

Wydania dofinansowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

pasek_logo

 

 

 

  • 320 stron
  • twarda oprawa
  • ISBN: 978-83-60699-28-7
  • cena detaliczna: 45 PLN

Hanoch Levin (1943 – 1999),  jeden z najbardziej rozpoznawalnych izraelskich artystów, wystawiany i ceniony na całym świecie. Reżyser, autor dramatów, opowiadań, piosenek, wierszy i książek dla dzieci. Powstają o nim prace naukowe, książki, artykuły, organizowane są konferencje i wystawy poświęcone jego wizji teatru. Levin jest twórcą oryginalnego języka, przez jednych uwielbiany, przez innych krytykowany za brutalne, nazbyt wulgarne – w ich ocenie – środki ekspresji. Prezentowane w niniejszej antologii dramaty są rozważaniami nad sensem cierpienia, istnieniem Boga i losem człowieka w jego zmaganiu się z przeznaczeniem

"Publikowane w niniejszej antologii teksty powstawały w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku, tworząc panoramę mitycznych postaci i opowieści przekształcanych przez twórczą wyobraźnię Levina. Pisarz, poeta i krytyk teatralny Haim Nagid nazywał je dramatami mitycznymi lub metafizycznymi, natomiast dla izraelskiej znawczyni teatru i dramatu Nurit Yaari są one spektaklami losu. Badacze izraelskiego teatru Ahuva Belkin i Gad Kaynar z kolei wpisują twórczość Levina, obok Nissima Aloniego czy Josefa Bar-Josefa, w nurt dramatów uniwersalno-egzystencjalistycznych, ponieważ dotykają one kwestii samotności i lęku. (...)

Mit oraz baśń w zbiorze tekstów nazywanych mitycznymi czy metafizycznymi stają się dla Levina kolejnym narzędziem, inspirującym tworzywem w procesie ustanawiania własnej, fikcyjnej rzeczywistości.

Rzeczywistość ta doskonale eksploruje bogactwo antyku, w szczególności grozę i okrucieństwo mitycznych opowieści oraz komediową dosadność. Mit splata się z realnością w ostatniej scenie szpitalnej, w której Levin wraz ze swoimi fikcyjnymi, konającymi bohaterami w sposób karykaturalny, ale i niezwykle intymny mierzy się ze strachem przed przemijaniem."  

Z wstępu Justyny Biernat do Wielkiej Nierządnicy... pt.:  „Ocean wytchnienia. Dramaturgia Hanocha Levina”.

Patronaty: