Sztuki

Wracaj

Pilarski, Przemysław

Dziwna, oniryczna opowieść o powrocie do rodzinnego miasta. Wędrowny muzyk w stylu Boba Dylana pojawia się po latach we własnym domu, ale tam mieszkają już obcy ludzie i nikt mu niczego nie wyjaśnia. Historia oparta na losach ocalałych z Zagłady Żydów z Radomia, po wojnie prześladowanych przez Polaków, którzy zajmowali ich mieszkania. Niedopowiedzenia i symbole tworzą klimat tajemnicy niczym w serialu Miasteczko Twin Peaks [...] Atmosferę rozładowuje przewrotny, anarchistyczny finał. Pamięć przeszłości kładzie cień na życiu bohaterów dramatu.

Metro Afganistan

Pawłowski, Łukasz

„Wojna to my. Wojna to Polska. Bez wojny nie byłoby Polski.” Wszystko zaczyna się od niewinnych zabaw na podwórku, jeszcze w dzieciństwie. Jesteśmy karmieni wojną w domu i w szkole, którą opuszczamy z martyrologicznym garbem. Politycy od niepamiętnych czasów budują wspólnotę i tożsamość naszego narodu, żerując na przekonaniu, że dziejową misją Polski jest bycie przedmurzem chrześcijaństwa i Chrystusem narodów. Łukasz Pawłowski bierze pod lupę idee „świętej wojny” oraz etosu i wizerunku polskiego żołnierza.

#ciemność

Kaczorowski, Tomasz

#ciemność Tomasza Kaczorowskiego stanowi ambitną i atrakcyjną próbę trawestacji Jądra ciemności Josepha Conrada w świat korporacji opowiadany językiem mediów społecznościowych, wyświetlanych na ekranach smartfonów krótkich komunikatów tekstowych, błyskawicznych pytań i odpowiedzi. Kaczorowski odkrył dla swego utworu unikalną formułę, co znajduje odzwierciedlenie nawet w jego specyficznym komputerowym zapisie (stanowiącym zderzenie tekstów rodem z komunikatorów ze specjalistycznym językiem programowania).

Pippi Langstrump

Lindgren, Astrid

Dwuczęściowa adaptacja oparta o cykl powieściowy Astrid Lindgren (Pippi Långstrump, Pippi wchodzi na pokład,  Pippi na Południowym Pacyfiku). Pippi to jedna z najbardziej znanych postaci literatury dziecięcej. Dziewięcioletnia, piegowata, osierocona dziewczynka o marchewkowych włosach splecionych w dwa warkoczyki na swój wielce niekonwencjonalny sposób walczy o prawa dzieci i obnaża zakłamanie oraz rutynę świata dorosłych, zawsze jednak w swoich działaniach kierując się dobrem innych, spiesząc na ratunek słabszym i poszkodowanym.

Ronja, córka zbójnika

Lindgren, Astrid

Ronja, córka zbójnika to opowieść o dziewczynce, która dzięki samodzielności, odwadze, miłości i dziecięcej wrażliwości doprowadziła do pogodzenie zwaśnionych rodów. Historia zaczyna się od przyjścia na świat Ronji, córki Lovis i Mattisa. Mieszkają w ogromnym zamku wraz ze swoją zbójecką bandą (12 zbójów), a Mattis jest najpotężniejszym hersztem w okolicy. W tę sama noc, kiedy narodziła się Ronja, w zamek uderzył potężny piorun i rozłupał go na dwie połowy.

Poganie

Jabłonska, Anna

Dom bohaterów jest w trakcie remontu, wszystko pogrążone jest w chaosie − tło wydarzeń stanowi symboliczne dopełnienie rozpadu, którego doświadcza rodzina. Marina i Oleg próbują związać koniec z końcem, dlatego ignorują rozpaczliwe próby zwrócenia na siebie uwagi ich córki, studentki Kristiny. Wszystko się zmienia wraz z przedświąteczną wizytą Natalii, matki Olega − starszej kobiety przepełnionej fanatycznym pragnieniem nawrócenia bliskich. Bohaterowie muszą odpowiedzieć sobie na pytanie, czym dla nich jest wiara.

Hieronymus

Ularu, Nic

W koszmarach Hieronima Boscha pojawiają się wizje z jego obrazów - czy raczej stanowią inspirację do ich stworzenia. Owe "heretyckie" obrazy ściągają uwagę inkwizycji. To świetny materiał dla teatru formy, teatru lalkowego, dla wszystkich twórców z wyobraźnią plastyczną! Hieronymus stwarza także duże możliwości pracy z nowymi mediami.

≈ [prawie równo]

Khemiri, Jonas Hassen

Bywa, że „niewidzialna ręka rynku” zmienia się w dominujący uścisk Mamony. Bohaterowie dramatu o tajemniczym, ironicznym tytule ≈ [prawie równo] rozpaczliwie manewrują między rafami współczesnego kapitalizmu. Andrej, Piotrek, Martyna, Mani, Freja i inni są uwikłani w pozornie najlepszy system, jaki wymyślono – lecz obecnie drżący w posadach. Khemiri tworzy rodzaj dyskursywnego kabaretu złożonego z różnych scen – jego celem nie jest jednak obśmianie systemowego kolosa.

Rzemieślnicy

Knutzon, Line

Alice i Manfred zatrudniają ekipę do wyremontowania wymarzonego domu. W ich azylu zagnieżdża się grupa remontowa – robotnicy celowo opóźniają koniec remontu, panoszą się, dają „dobre” rady, jeden z nich jak gdyby nigdy nic zalega w małżeńskim łożu. Mieszkanie coraz bardziej przypomina ruinę. Tworzy się sytuacja prawie kafkowska – z domu nie ma ucieczki, a fachowcy zdają się rządzić lokatorami. W końcu miarka się przebrała. Prozaiczny remont staje się okrutną próbą sił.