Sztuki

A.

Zdunik, Michał

Współczesna wersja Antygony. Dramat dzieli się na dwie części. Podobnie każdy z bohaterów istnieje w dwóch postaciach: współczesnej, żyjącej tu i teraz, i drugiej – mitologicznej, która jest jej pierwowzorem, protoplastą, funkcjonującą w poetyckim bezczasie. Pierwsza część sztuki rozgrywa się w porządku realistycznym, w instytucie filologii klasycznej na dużym uniwersytecie. Ma ona formę przeplatających się ze sobą monologów i dialogów, przerywanych niekiedy kwestiami chóru oraz partiami protoplastów bohaterów.

Abraham

Mitterer, Felix

Autor na podstawie autentycznej historii rozważa problem tolerancji homoseksualizmu w środowisku wiejskim, niezwykle opornym na akceptację intymnych związków osób tej samej płci. Ta tragiczna opowieść sceniczna tyrolskiego pisarza jest zapisem beznadziejnej walki syna o uznanie jego inności przez ojca, z drugiej zaś strony jest historią również skazanych na niepowodzenie zmagań ojca o przywrócenie syna światu „normalnych”. Miłość i tolerancja nie idą tu jedną drogą, lecz rozchodzą się torami zaprogramowanymi przez tradycję, religię i cały kompleks uprzedzeń wobec innych.

Adagio

Kastelan, Lada

(dwie 50-letnie, 30-letnia i 20-letnia, mężczyzna po 50-ce)

Adagio chorwackiej autorki sztuk teatralnych i pisarki Lady Kastelan jest dwuczęściowym utworem zachowującym jedność czasu, miejsca i akcji.
Akcja toczy się w jednym pomieszczeniu - pokoju z drzwiami prowadzącymi do kuchni.

Adam Geist

Loher, Dea

Adam Geist wędruje przez życie w poszukiwaniu własnej tożsamości. W pewnym momencie przypadkowo „zarażony" grzechem nieświadomie dokonuje kolejnych zbrodni. Ta tragikomiczna, pasyjna historia - dramat drogi - opowiada o nieprzewidywalności ludzkiego losu i przyszłości człowieczeństwa, nieustannie narażanego na upadek. Porusza zagadnienie początku zła - grzechu pierworodnego człowieka, Adama - mężczyzny, którego czeka ukrzyżowanie. W tym poetyckim dramacie ukazany został świat pozbawiony łaski i szans na odkupienie.

Adonis ma gościa

Apke, Fred

Sztuka dla dzieci

Adonis to piękna i utalentowana papuga, której życie ogranicza się do klatki, nazwanej przez nią pałacem. Pewnego razu zauważa w swym królestwie dużą czarną kupkę, która okazuje się być Wroną. Na początku między ptakami z dwóch różnych "środowisk" dochodzi do spięć. Adonis nie rozumie Wrony, dla której najwyższą wartością jest wolność.

Afekty

Schnitzler, Arthur

Dwóch młodych "dżentelmenów", Teodor i Fryc, zaprasza na kolację dwie panny, Marysię i Krystynę. Teodor liczy na to, że jego przyjaciel przy "słodkiej Krysi" zapomni o swoim romansie z niezwykle intrygującą i bogatą, lecz zamężną kobietą. Podczas imprezy u Fryca zjawia się mąż jego kochanki z plikiem listów miłosnych. Przybysz, zmuszony ratować honor, wyzywa Fryca na pojedynek. Fryc jest w szoku, nie spodziewał się takiego rozwoju sytuacji, dla niego romans był rozrywką. Prosi przyjaciela, by ten odwiózł damy do domu.

Akomaniator

Burzyńska, Anna

Kameralna sztuka, której motto "Fatalna tożsamość zakochanego: jest tym, który czeka..." Autorka zaczerpnęła z Fragmentów dyskursu miłosnego Rolanda Barthesa.

Aktor Minetti

Bernhard, Thomas

Sylwestrowy wieczór; rozbawieni goście hotelu w Ostendzie paradują w maskach. O wpół do dziesiątej do hotelu przyjeżdża Minetti. Aktor twierdzi, że ma tu spotkanie z dyrektorem teatru, który pragnie, żeby Minetti wystąpił w roli Leara. Po raz pierwszy zagrał Leara jako osiemnastolatek; ostatnio grał tę rolę przed trzydziestu laty. Po ostatnim, zamkniętym przedstawieniu, które oglądali wyłącznie senatorowie, nie rozległy się żadne oklaski, a miasto wytoczyło mu proces.