Emilia

Autor: 
Tolcachir, Claudio
Przekład: 
Birden, Rubi
Gatunek: 
Dramat
Obsada kobiety: 
2
Obsada mężczyźni: 
2

Gatunek: tragikomedia

Cytat z recenzji napisanej przez jednego z najważniejszych hiszpańskich krytyków teatralnych: "Wciąż próbuję się pozbierać po Emilii". To krótkie zdanie w chyba najtrafniej oddaje siłę tego tekstu.

W domu Waltera pojawia się Emilia, która w młodości była jego nianią – to ona go wykarmiła i wychowała. Na pierwszy rzut oka wszystko wygląda normalnie: Walter właśnie wprowadza się do nowego domu, ma narzeczoną i przybranego syna. A jednak gdzieś pod powierzchnią czai się coś niepokojącego, groźnego... Codzienne gesty i słowa zdają się mieć dodatkowe znaczenia, w atmosferze pozornego spokoju aż kipi od tłumionych emocji. Emilia wspomina dzieciństwo Waltera. Opowiada o psie, maskotce, potańcówce, rodzicach. Te z pozoru niewinne i zabawne historyjki w rzeczywistości są jak cukierki faszerowane żyletkami. Emilia między słowami wbija Walterowi szpilę za szpilą, coraz bardziej wyprowadzając go z równowagi. Na domiar złego pojawia się biologiczny ojciec Leo (przybranego syna Waltera). Rywalizacja między dwoma mężczyznami przypomina pojedynek. Nietrudno zgadnąć, że wszystko skończy się tragicznie, choć niekoniecznie tak, jak sobie wyobrażamy...

Emilia Claudio Tolcachira to opowieść o kłamstwach, poświęceniu i lękach. O myleniu miłości z innymi uczuciami, o życiu w bańce iluzji, o niemożności przełamania pewnych schematów i o upokorzeniu przekazywanym z pokolenia na pokolenie. Prawdziwa akcja sztuki rozgrywa się poza warstwą słowną, w podtekście. Prapremiera odbyła się w kwietniu 2013, a rok później tekst doczekał się przekładu na angielski, francuski, no i polski.