Bach w Lipsku

Autor: 
Moses, Itamar
Tytuł oryginalny: 
Bach in Leipzig
Przekład: 
Kaduczak, Jacek
Gatunek: 
Komedia
Szczegóły: 
JOHANN FRIEDRICH FASCH, organista i kapelmistrz w Zerbst, po pięćdziesiątce; GEORG BALTHASAR SCHOTT, organista w Neue Kirche w Lipsku, po pięćdziesiątce; GEORG LENCK, organista i kantor w mieście Laucha, przed czterdziestką; JOHANN MARTIN STEINDORFF, oranista i kantor w Zwickau, lat dwadzieścia kilka; GEORG FRIEDRICH KAUFMANN, organista i kantor w Merseburgu, po pięćdziesiątce; JOHANN CHRISTOPH GRAUPNER, organista i kapelmistrz w Darmstadt, po pięćdziesiątce; NAJWIĘKSZY ORGANISTA W NIEMCZECH, organista i kantor w Hamburgu
Obsada kobiety: 
0
Obsada mężczyźni: 
7
Miejsce akcji: 
Thomaskirche, Lipsk, rok 1722; później rok 1750

Oparta na historycznym wydarzeniu historia przesłuchań w kościele pod wezwaniem św. Tomasza w Lipsku zorganizowanych w poszukiwaniu nowego organisty. W tamtym okresie było to najbardziej prestiżowe stanowisko dla muzyka w Niemczech. W 1722 roku otrzymał je Johann Sebastian Bach, ale Moses opowiada o jego konkurentach. Każdy z nich desperacko potrzebuje tej pracy. I choć na imię mają Johann lub Georg (ten żart, że wszyscy muzycy w Niemczech noszą jedno z tych dwóch imion, często powraca), bardzo się od siebie różnią. Radykalny Fasch już w otwierającym monologu mówi o roli Boga w muzyce, a jego konkurent, tradycjonalista Schott, głośno wyraża swoją niechęć do nowinek: „Nie jesteśmy we Włoszech!”

Stawki dopełniają Lenck – dorabiający hazardem i wykorzystujący uścisk dłoni do kradzieży pierścienia (przyłapany mówi: „Oto dłonie organisty. Jeśli ich czymś nie zajmiesz, same sobie znajdą zajęcie!”), Gaupner – który marzy o byciu numerem jeden w Niemczech oraz Kaufmann i Steindorff, ambasadorzy szykujących się do wojny Merseburga i Zwickau.

Przejmując od Bacha strukturę fugi z motywem czołowym, po którym następują kontrapunkty, Itamar Moses plecie skomplikowaną sieć intryg, oszustw, przekupstw i szantażu, fałszowanych listów, nieuczciwych sojuszy i pospolitych kłamstw. Bohaterowie na początku prezentują się w listach pisanych do żon, kochanek i rodziców, a potem zaczynają walczyć niczym w programach telewizyjnych, starając się wyeliminować kontrkandydatów, by zdobyć główną nagrodę.

PRASA

  • Wyrafinowana i śmieszna sztuka, łącząca poważne rozważania z ożywczym śmiechem. „CurtainUp.com”
  • Wysmakowane połączenie fugi i farsy. - „Variety”
  • Zabawna i erudycyjna. - „NY Times”
UWAGI NA TEMAT REALIZACJI
Akcja sztuki toczy się w całości w przedsionku przylegającym do głównego pomieszczenia kościoła. Na środku sceny znajdują się podwójne, ozdobne drzwi prowadzące do kościoła oraz kilka innych wyjść, na przykład łukowych, prowadzących do kościoła, a jedno – na zewnątrz.
 
UWAGI NA TEMAT WYDARZEŃ W SZTUCE
Johann Kuhnau rzeczywiście był organistą w Thomaskirche (Kościele pod wezwaniem św. Tomasza) w Lipsku. Kiedy zmarł, rzeczywiście odbyło się przesłuchanie mające wyłonić następcę. Postaci sztuki to niektórzy spośród organistów, którzy otrzymali zaproszenia. Cała sztuka jest jednak w dużej mierze fikcyjna, zaledwie inspirowana kilkoma autentycznymi wydarzeniami. Bardzo niewiele informacji biograficznych dotyczących Fascha, Lencka, Kaufmanna i innych zostało wykorzystanych podczas pisania tej sztuki, a jej akcja i cechy przypisane poszczególnym postaciom stanowią, w ogromnej części, wynik inwencji autora.
(z autorskiego wstępu do sztuki)