Anielska edukacja

Autor: 
Vilar, Esther
Tytuł oryginalny: 
Erziehung der Engel
Przekład: 
Kaduczak, Jacek
Gatunek: 
Komedia
Obsada kobiety: 
4
Obsada mężczyźni: 
4

 

(Bóg, Anielica, Anioł, Mr Max Klein, Miss Sarah Rodinski, Nancy, Mrs Gladstone, Sr Robles, Wielebny Hopkins)

Miejsce akcji: stacja kosmiczna, gdzie niedawno zmarli (czyli nowi aniołowie) przez jeden dzień uczą się latać, zanim nie odlecą do raju.

Czas akcji: współczesność

W poczekalni do raju, przypominającej terminal lotniska pasażerskiego, pojawia się Bóg, dojrzała, atrakcyjna kobieta w niebieskiej sukience i lekarskim fartuchu. Odwiesza parę skrzydeł w szatni i siada przy komputerze. Pomaga jej para aniołów, biała, piękna kobieta i czarny, przystojny mężczyzna, obydwoje w niebieskich mundurach. Bóg przyjmuje kolejną grupę umarłych.

Sarah Rodinski, zagorzała feministka żydowskiego pochodzenia, jechała właśnie na lotnisko Kennedy’ego, żeby odebrać Germain Greer, znaną działaczkę ruchu kobiecego, i została śmiertelnie ranna w wypadku samochodowym. Wielebny Hopkins, telewizyjny kaznodzieja, zmarł w czasie kazania na atak serca. Na skromnej służbie Bogu dorobił się pięćdziesięciopokojowej willi. Pani Johnathanowa Gladstone, wdowa po artyście malarzu, opiekunka i propagatorka jego artystycznej spuścizny umarła w swoim nowojorskim apartamencie. Senior Robles, handlarz narkotyków z Ameryki Południowej, został zamordowany przez konkurencję. Nancy Carbucci, dwunastoletnia dziewczynka, za namową brata bliźniaka wyskoczyła z czterdziestego piętra na paralotni i rozbiła się w Central Parku. Zawsze chciała być kosmonautką. Jako ostatni w poczekalni pojawia się Max Klein, amerykański dramaturg i ateista. Zginął w wypadku samochodowym. Jest przekonany, że znalazł się w domu wariatów.

Bóg cierpliwie tłumaczy nowo przybyłym, że piekło nie istnieje. Wszyscy umarli stają się aniołami i idą do raju. Życie wieczne polega na swobodnym lataniu w przestrzeni ponad ziemią. Trzeba tylko nauczyć się latać.

Rozpoczyna się, więc pierwsza, teoretyczna lekcja latania. Anioł rozdaje niebieskie broszurki z napisem ZRN, czyli zasadami ruchu niebieskiego. Bóg wyjaśnia, w jakich obszarach wolno latać, dokąd lepiej się nie zapuszczać, kto ma pierwszeństwo itd. Następnie Anielica pokazuje, jak zakładać plecak ze skrzydłami. Później przyszli aniołowie ubrani w niebieskie dresy, ćwiczą latanie „na sucho”, na trampolinie i koźle gimnastycznym. Max nie bierze udziału w ćwiczeniach. Trzyma się z boku, obserwuje. Sarah, z początku szara i nijaka, pięknieje i rozkwita.

Po zakończeniu gimnastyki, uczniowie siadają z Bogiem w wielkim kole. Aniołowie podają napoje chłodzące. Rozpoczyna się Sąd Ostateczny, czyli ludzie zadają Bogu dręczące ich pytania. Odpowiedzi na nie dostaną na piśmie, tuż przed odlotem. Kiedy kończy się Sąd Ostateczny, zostają spuszczone huśtawki i uczniowie znowu zabierają się za ćwiczenia fizyczne. W międzyczasie zdejmują i zakładają skrzydła. Max znowu się ociąga. Podchodzi do niego Sarah, zakłada mu skrzydła i popycha jego huśtawkę.

Wreszcie przychodzi czas, żeby odlecieć. Wszyscy oprócz Nancy wydają się przygnębieni. Pierwszy ma wylecieć Wielebny Hopkins. Najpierw dostaje rulonik z odpowiedzią na swoje pytania i Anielica prowadzi go do tunelu. Wielebny trochę się waha, ale wreszcie skacze. Po nim przychodzi kolej na Roblesa, Nancy, panią Gladstone, Sarah. Wreszcie Max zostaje sam z Bogiem. Wyrzeka się życia wiecznego. Wraca szczęśliwa Nancy i ciągnie go za rękę.