Nowe sztuki, nowi autorzy

Po nas choćby kosmos

Berg, Sibylle

Sibylle Berg nie tyle kreuje dystopijną wizję Europy za kilkanaście lat, co po prostu dokonuje prognozy. I właśnie to jest przerażające. Eskalujące napięcia, radykalizmy, nacjonalizm, vox populi ujawniający się w Internecie, nagonka na wszystko i wszystkich, którzy nie pasują do pejzażu uładzonego państwa – cudzoziemców, mniejszości seksualne, ekologów, wegan…

Skok w bok dla dwojga

Albaum, Lars
Jacobs, Dietmar

Siłą napędową sztuki jest kontrastowy dobór bohaterów. Leon i Jola to całkowite przeciwieństwo swoich przyjaciół, podstarzałego playboya Martina i „kuguarzycy” Katii, którzy nieustannie prześcigają się w łóżkowych podbojach. Małżeństwo w średnim wieku świętuje kauczukowe – bo „ciągnące się jak guma” – gody. Jola i Leon najbardziej lubują się w wycieraniu kanap w porozciąganych dresach, rozmowach o przeciekającym suficie i obdarowywaniu się średnio romantycznymi prezentami, choćby trymerem do włosów w nosie. A seks?

Klub kobiet porzuconych

Wołłejko, Magdalena

Trzy kobiety spotykają się w restauracji hotelowej, by zapić i zajeść smutki – czyli niedawne porzucenie przez partnerów. Jedynie Anna wydaje się być względnie szczęśliwa, choć jej mąż Tadeusz całymi dniami przesiaduje na planie filmowym. Gdyby tylko wiedziała, że Tadeusz przebywa w tym samym hotelu – a dokładnie w sypialni – z młodziutką Gabi, córką jednej z jej przyjaciółek! I bynajmniej nie jest to spotkanie służbowe…

Coś dla ducha

Wołłejko, Magdalena

To mógłby być zwykły męski wieczór. Lecz spotkanie artysty estradowego Leo, playboya Toma i Kena, który właśnie wrócił z wakacji na Bora-Bora (czy też raczej bara-bara, jak kąśliwie zauważają koledzy), przeradza się w seans spirytystyczny: drzwi trzaskają, telewizor włącza się samoistnie, nie pomagają nawet warkocze czosnku…

Wołłejko, Magdalena

Pisząc dla Telewizji, Magdalena Wołłejko posługiwała się pseudonimem Maciej Pisz, natomiast na afiszach teatralnych figuruje jako tajemnicza Angielka, Meggie W. Wrightt. Doświadczenie zdobyte na deskach sceny i wychowanie w rodzinie o bogatej tradycji aktorskiej pozwoliło autorce wykształcić niesamowitą wrażliwość na dialog.

Mykwa – opowieść o kobietach i miejscu

Galron, Hadar

Mykwa to opowieść o kobietach, ich codziennych problemach, ale też rozterkach związanych z funkcjonowaniem we wspólnocie religijnej. Akcja dramatu rozgrywa się w mykwie, basenie wypełnionym wodą, w którym kobiety dokonują comiesięcznych  ablucji,  oraz w przedsionku, w którym spotykają się i rozmawiają najczęściej. W korytarzu wejściowym znajdują się też drzwi do pomieszczeń, które służą jako przebieralnie i łazienki jednocześnie.

Galron, Hadar

Dramaturg, scenarzystka, reżyserka, aktorka i satyryk. Urodziła się w 1970 roku w Londynie, w religijnej żydowskiej rodzinie. W wieku trzynastu  lat wraz z rodziną wyjechała do Izraela. W czasie studiów teatrologicznych na Uniwersytecie w Tel-Avivie zaczęła profesjonalnie zajmować się pisaniem i występować. W 2005 roku jej pierwsza pełnometrażowa sztuka Mykwa otrzymała nagrodę "Sztuki Roku" w Izraelu, zyskując następnie ogromną popularność na całym świecie.

Brand

Ibsen, Henryk

Opowieść Ibsena o bezkompromisowym, młodym duchownym, który chce zbawić ludzi wbrew nim samym, zyskuje we współczesnym świecie bez wątpienia nowe znaczenia i sensy aniżeli te, które nadał jej przeszło sto lat temu autor. Trudno w Brandzie odnaleźć cokolwiek, co budziłoby sympatię, a jednak jest w nim tragiczny rys nie pozostawiający współczesnego widza obojętnym.