Nowe sztuki, nowi autorzy

Diva. Legendy się nie starzeją

Laurence, Charles

Silva Ring to światowej sławy piosenkarka z tajemniczą przeszłością i silną tendencją do manipulowania ludźmi i ukrywania swojego wieku. Gdy Bo, szwedzki dziennikarz piszący o niej artykuł, ujawnia, że dotarł do jej metryki, Silva podejmuje coraz bardziej desperackie wysiłki, by udowodnić, że to fałszerstwo lub pomyłka.

Casting

Wołłejko, Magdalena vel Meggie W. Wrightt

Mary, Nikol i Gosia to kobiece trio czekające na uśmiech losu. Przypadek przywiódł je na ten sam casting, gdzie, w oczekiwaniu na tajemniczego reżysera, zaczynają pogawędkę i odkrywają, że chodziły niegdyś do jednej szkoły − a co więcej, czuły miętę do jednego mężczyzny...

Leman, Rhea

Rhea Leman, fot. Suzanne Mertz

Nagradzana dramatopisarka i reżyserka. Urodziła się i wychowała w Nowym Jorku, gdzie  studiowała taniec i teatr. Następnie, w 1981 r., przeprowadziła się do Danii. Tam założyła Theater Tango, którym kierowała do 1998 r. Od tego czasu pracowała jako niezależna dramatopisarka, scenarzystka oraz reżyserka teatralna, radiowa i telewizyjna. W 2003 roku została powołana na stanowisko szefowej Duńskiej Rady Teatralnej, była również członkinią Duńskiej Rady Sztuk.

Wszystkie moje marzenia

Lollike, Christian

Dwójka ludzi, kobieta i mężczyzna − A i B − licytują się, kto bardziej cierpi na depresję. Zmęczeni presją samorealizacji, wkręceni przez wolnorynkowe hasła "szybciej, wyżej, więcej", pragną znaleźć się w innym świecie − tam, gdzie mogą przeżywać wszystko intensywnie, ale bez "skutków ubocznych" w postaci jakichkolwiek problemów. Uciekają zatem w nierealny świat, gdzie bajkowe konstrukty, niczym w Śmierci i dziewczynie Elfriede Jelinek, odpowiadają nieziszczalnym fantazjom.

Living Dead albo Upiory Teraźniejszości

Lollike, Christian

- "Lubię filmy" - "Ja też lubię filmy". Ów niewinny dialog otwiera dramat, który jest krytycznym głosem w kwestii kryzysu uchodźczego w Europie. Po krótkiej wymianie zdań trójka bezimiennych bohaterów dochodzi do wniosku, że film z precyzyjnie skonstruowanym scenariuszem potrafi w nich wzbudzić silniejsze ("długodystansowe") uczucia niż rzeczywiste wydarzenia. Dlatego postanawiają nakręcić film o zombie − czyli o uchodźcach.

Gościnność

Turrini, Peter

Samir, ścigany przez policję imigracyjną Syryjczyk, jakimś trafem ląduje w salonie Gustla i Herty. Zrządzeniem losu para emerytów ma w mieszkaniu pokój gościnny - od lat stoi pusty, bo Herta łudzi się, że jej zaginiony syn kiedyś jeszcze wróci. Pojawienie się Samira wprowadza ruch do skostniałego związku i ostatecznie, dzięki młodemu chłopakowi, odradza się uczucie i zainteresowanie między dwojgiem starych ludzi.

 

Tajemniczy pan Kwant

Löhle, Philipp

W mieszkaniu państwa Glassów pojawia się niejaki Józef K., czyli Kwant, i prezentuje im dokumenty napisane w niezrozumiałym urzędniczym żargonie. Początkowo wydaje się, że autor przenicowuje Kafkowski Proces, ukazując zemstę K. na otaczającym go świecie. Szybko okazuje się, że owszem, Kwant wprowadza bohaterów w kafkowską sytuację − lecz sam okazuje się... personifikacją Internetu.

Extasy Rave

Dennig, Constanze

Jest rok 2045. Wszyscy, którzy ukończyli 80 rok życia, muszą poddać się testowi, który zadecyduje o tym, czy będą mogli żyć dalej. W sterylnej, zamkniętej poczekalni, na zapleczy głównych wydarzeń, pięć sędziwych postaci oczekuje na ostateczny wynik. Będzie on podany w ramach specjalnego widowiska, czyli Extasy Rave.

Dennig, Constanze

Constanze Dennig, fot. i copyright David Payr

Ur. w 1954 r. w Linzu neurolog, pisarka, reżyserka i producentka teatralna, dyrektorka prywatnego "Theater am Lend". W swojej twórczości scenicznej korzysta z doświadczeń psychoterapeutycznych, choć styl, w jakim pisze, to bardziej satyra społeczno krytyczna.

Po ukończeniu studiów medycznych założyła w Grazu i Wiedniu prywatne centrum psychoterapeutyczne. Od 2007 łączy praktykę lekarską z prowadzeniem własnego teatru, pisaniem oraz produkcją spektakli.

szczegółowa teoria życia i umierania

Zdunik, Michał

Szczegółowa teoria życia i umierania Michała Zdunika ma formę polifonicznego słuchowiska rozpisanego na głosy żywych i umarłych. Opowiada historię Jana i Antoniny Żabińskich ukrywających Żydów podczas wojny w warszawskim Ogrodzie Zoologicznym. Dramat jest formą przede wszystkim muzyczną, dlatego trzeba go najpierw usłyszeć. Autor tworzy stricte muzyczną partyturę głosów, wyrzekając się tradycyjnie pojmowanej fabuły na rzecz improwizowanej audycji radiowej, w której słyszymy głos spikera oraz zmagającego się z materią własnego dzieła autora.