Lobe, Mira

Urodziła się w roku 1913 na Śląsku w Zgorzelcu (Görlitz). Talent pisarski można było zauważy już po jej szkolnych wypracowaniach. Pragnęła studiować i zostać dziennikarką, jednak z powodu żydowskiego pochodzenia nie mogła tego zrealizować w narodowosocjalistycznych Niemczech. Wyuczyła się haftu maszynowego w szkole modniarskiej w Berlinie. Do Palestyny uciekła w 1936, gdzie poślubiła aktora Friedricha Lobe, z którym miała dwóję dzieci. W 1950 przeniosła się do Wiednia i została tam do końca życia. Zmarła 6 lutego 1995.

Mira Lobe napisała prawie sto książek dla dzieci i młodzieży, za swoją twórczość otrzymała wiele nagród i wyróżnień.

"Głębszy sens pisania dla dzieci moim zdaniem polega na tym, że dzieci trzeba nauczyć samookreślenia i stanowienia o sobie. A samo tworzenie jest pięknym uczuciem, po prostu pięknym, bo to pozwala czuć, że się żyje. Po miłości jest to drugie najwspanialsze uczucie."

 

Mira Lobe o książkach, tęsknocie, sprawiedliwości

 

Po co są książki...
Żeby się pośmiać, na przykład. Śmiech jest ważny.
Żeby zrozumieć. Rozum jest ważny.
Żeby zatęsknić. To jest być może najważniejsze, tęsknota.

 

Wyobrażam sobie dziecko, które syte i zadowolone siedzi w bujanym fotelu i czyta opowieść. Na przykład o dziecku, które zdrabuje porost z drzew, żeby zaspokoić głód.

"Czy takie historie zdarzają się naprawdę?" - pyta syte dziecko. "Tak, zdarzają się naprawdę!" - odpowiada opowieść. A wtedy dziecko nie jest już takie zadowolone.

"Nie powinny się zdarzać", mówi i zaczyna tęsknić za światem bardziej sprawiedliwym. I postanawia sobie, że jak dorośnie, zadba o to, by świat był bardziej sprawiedliwy...

 

Dlatego powieści, które budzą tęsknotę, są moim zdaniem takie ważne.

 

 (źródło: Österreichischer Buchklub der Jugend, Jahrbuch 3, 1974/75)